تولدت مبارک

دوستای خوبم سلام.امیدوارم که از تغیرات جدید خوشتون اومده باشه، به هر حال لازم بود بعد از عمری دوساله برای فیزیک مدرن عزیزم لباسی نو تهیه کنم.

ای بابا!!!!

دو سال گذشت.......

اندکی بیش از دو سال گذشت،تو این مدت خیلی چیزا یاد گرفتم که اون ها رو مدیون دوستای عزیزی هستم که بدون هیچ چشم داشتی و نوازشی من رو در امر خطیر!!!!وبلاگ نویسی یاری کردند،کاری که خیلی ها شروع کردند و خیلی زود هم دلسرد شدند و وبلاگ نویسی رو کنار گذاشتن.

همین جا از راهنمایی ها و یاری رساندن های مکرر همه مهربانان تشکر می کنم و به رسم عشق و ادب هم باید از نازنینی سپاس گذاری کنم که اگر کمک های معنوی او نبود شاید الان نه فیزیک مدرنی وجود داشت و نه نویسنده ی فیزیک مدرن........

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت

به غمزه مساله آموز صد مدرس شد

یه نکته رو هم باید اضافه کنم:

تا خون در رگهای حقیر جریان داره از فیزیک خواهم نوشت،با فیزیک زندگی می کنم و با فیزیک چهره در نقاب خاک خواهم کشید چرا که:

فیزیک عشق بازی با جان جهان است.

راستی یه توضیح کوچولو رو هم اضافه کنم که رشته تحصیلی من از مهندسی.......(بماند)به رشته فیزیک تغیر کرد و بنده در یکی از دانشگاه های اصفهان(دولتی)در رشته فیزیک کاربردی مشغول به تحصیل هستم.عزیزانی که می خوان در مورد رشته فیزیک و رشته های مهندسی گرایشی برق و مکانیک اطلاعاتی کسب کنن من در خدمتشون هستم.

بزرگترین رویداد علمی دنیا

اگه امروز به گوگل سری زده باشید احتمالا متوجه لوگوی عجیب این سایت شدید و این سوال براتون پیش اومده که این دیگه چیه؟

دانشمندان در بزرگترین  مجموعه آزمایشگاهی فیزیک هسته ای و ذرات بنیادی دنیا ((CERN، پرتوی پروتونی را به سرعت نور رساندند.

توضیحات مختصری درباره CERN

سرن(CERN) بزرگترین مجموعه آزمایشگاهی دنیا در زمینه فیزیك ذرات بنیادی و فیزیك هسته ای است.این مجموعه عظیم و منحصر بفرد در حاشیه شهر ژنو سوئیس در شهر میرین و در مرزمشترك فرانسه و سوئیس واقع شده است.سرن در 29 سپتامبر سال 1954 میلادی توسط سازمان اروپائی تحقیقات هسته ای شكل گرفته و در طی این مدت نزدیك53سال توانسته نقش بسیار موثری در رشد و توسعه علم فیزیك داشته باشد.تحقیقات و آزمایشها و پژوهشهای انجام شده در این مركز و كسب جوایز متعدد توسط دانشمندان و پژوهشگران فعال این مركز معتبر علمی دنیا(از جمله6 جایزهنوبل) خود نشان از اهمیت سرن در عرصه تبادلات علمی دنیا دارد.



دولت سوئیس بعنوان پایه گذار اصلی سرن به همراه 11 كشور اروپائی دیگر در پنجاهمین سال تاسیس سرن و بعنوان هدیه،مركزى به نام «جهان علم و نوآورى» را كه یك مركز شبكه اى جدید و نیز مكانى براى بازدید علاقه مندان است، به این سازمان اهدا كرد.


در این مركز تحقیقات فیزیك هسته ای و ذرات بنیادی كه مهمترین هدف آن "كشف رازهاى مبداء جهان"تعریف شده است هم اینك بیش از 3000 فیزیكدان و مهندس بعنوان كاركنان مقیم درزمینه های مختلف نظری و آزمایشگاهی مشغول بكار هستند.در سرن همچنین بیش از 6500 دانشمند از 500دانشگاه از 80كشور دنیا بصورت بازدیدهای كوتاه مدت به سرن می آیند كه خود نشان از همكاری بزرگ و بی نظیر علمی دانشمندان وپژوهشگران عرصه علمی جهان دارد. به گفته "چارلز كلایبر" وزیر علوم و پژوهش هاى سوئیس، در50 سال گذشته سازمان اروپایى تحقیقات هسته اى كانون همایش و ملاقات دانشمندان مختلف جهان با ریشه هایى از تمامى ملت ها، فرهنگها، مذاهب و اقوام بوده است. كلایبر در مراسم جشن پنجاهمین سالگرد تاسیس «سرن» گفت: "در این مركز مناقشات و دشمنى هاى سیاسى به هیچ وجه راه نداردو حكمفرمایى همین روحیه باعث شده است این سازمان بتواند در چگونگى شكلگیرى تفكر انسان نسبت به طبیعت و آغاز جهان كمك هاى قابل ملاحظه اى داشته باشد".


به جز سوئیس 11كشور اروپائی دیگر كه در تاسیس پروژه سرن همكاری داشتند عبارت بودند از:
بلژیك،دانمارك،آلمان،فرانسه،یونان،بریتانیای كبیر،ایتالیا،یوگسلاوی،هلند،نروژ و سوئد.
و البته بعدها نیزكشورهایاطریش ، اسپانیا ، پرتغال، فنلاند، لهستان ، مجارستان ، جمهوری چك، اسلوواكی و سرانجام بلغارستان به عضویت آن درآمدند.


این كشورها اعضای اصلی اداره كننده سرن هستند و از لحاظ اداری-مالی تامین كننده عمده هزینه های مالی سرن هستند.این كشورها سالیانه حداقل مبلغی بالغبر 5میلیون یورو پرداخت میكنند كه صد البته بسیاری از این كشورها علاوه برمبلغ حداقل فوق جهت هزینه های بسیاری از پروژه های سرن بصورت مستقیم و غیرمستقیم مبالغ دیگری در نظر میگیرند مثل آلمان و ایتالیا تاكنون فقط برایی كی از پروژه های سرن به اسم (LHC) تاكنون بیش از300میلیون یورو هزینهكرده اند.


بزرگترین برنامه كنونی سرن،علاوه بر تحقیقات گوناگون در زمینه فیزیك هسته ای و ذرات بنیادی،اجرای پروزه بزرگ LHC (Large Hadron Collider) یا همان" ابرتصادم گر هادرونى"است كه بعنوان بزرگترین پروژه تحقیقاتی جهان شناخته میشود. ابرتصادم گر هادرون یك شتابدهنده ذرات با انرژى و پیچیدگى بى نظیر و بى سابقه است كه نتیجه آن همكارىو مشاركت جهانى براى آشكارسازى بخش جدید پنهانى از حقیقت است.

حالا بیاید در مورد LHC  بیشتر یاد بگیریم:

اگر همه چیز مطابق برنامه پیش برود، سال آینده بزرگ‌ترین ماشین علمی‌ای که تاکنون ساخته شده است، در مجتمع زیرزمینی پرپیچ و خمی در سوئیس، نزدیک ژنو، به بهره‌برداری خواهد رسید. تصادم‌گر بزرگ هادرون ‌(LHC) که در عمق بیش از صد متری زیر زمین قرار دارد، دو باریکه پروتون را در جهت‌های مخالف هم در یک تونل دایره‌ای ۲۷ کیلومتری شتاب خواهد داد. این دو باریکه، در حالی که تقریباً به سرعت نور رسیده‌اند، به صورت متقابل (شاخ به شاخ) با هم برخورد می‌کنند و رگباری از بقایای زیراتمی را تولید می‌کنند که دانش‌پیشگان انتظار دارند ذراتی مرموز را که قبلاً هرگز مشاهده نشده‌اند، در میان آن‌ها بیابند. این امر می‌تواند منجر به تغییر در درک بنیادی ما از جهان گردد. دست‌کم، امید است که چنین شود. پژوهشگران سازمان تحقیقات هسته‌ای اروپا (سرن)، جایی که LHC به بهره‌برداری خواهد رسید، می‌دانند که یافتن ذرات مادی گریزانی که آن‌ها در جست‌وجویش هستند، کار بسیار دشواری خواهد بود. برای یافتن این ذرات، پژوهشگران باید توده‌های مهیبی از داده‌های مربوط به برخوردها را غربال نمایند: انتظار می‌رود فوران داده‌ها در LHC به طور متوسط، سالانه به پانزده میلیون گیگابایت برسد؛ این مقدار بیشتر از میزان داده‌ای است که برای پر کردن شش دی‌وی‌دی استاندارد در دقیقه لازم است. به این ترتیب مرتب کردن و تحلیل نمودن این کوه داده‌ها کاری است فراتر از توان هر ابرکامپیوتری در جهان. پس در همان حال که تیم LHC برای تکمیل نمودن ماشین غول‌پیکر زیرزمینی در تکاپو است، روی سطح زمین گروه دیگری از فیزیک‌پیشگان و متخصصان علوم کامپیوتر در حال حل نمودن مسئله‌ای مستقل هستند: فراهم آوردن زیرساختی محاسباتی‌ که از پس سیلاب داده‌های LHC برآید. راه‌حلی که آنان یافته‌اند مجموعه‌ای پهناور از کامپیوترهای قدرتمند که حدوداً در دویست مرکز پژوهشی در سراسر دنیا گسترده‌اند و به گونه‌ای مرتبط و پیکربندی شده‌اند که همچون یک سیستم واحد پردازش موازی کار کنند. این نوع زیرساخت یک گرید پردازشی (computing grid) خوانده می‌شود

خوب حالا می  خوام شما رو شگفت زده کنم و جواب سوال اول رو بدم:

دانشمندان امروز یعنی 10 سپتامبر 2008 پرتوی پروتونی رو به سرعت نور رسوندند و به نظر من بزرگترین اتفاق در تاریخ علم به وقوع پیوست.

به همین خاطر بود که گوگل هم در جشن دانشمندان شرکت کرد و برای اینکه از جریانات علمی عقب نمونه این لوگو رو منتشر کرد.

منابع:شبکه اطلاعات و مقالات علمی(نویسندگان: Fabrizio Gagliardi و Francois Grey ؛ ترجمه: سید مصطفی ناطق ‌الا‌سلا‌م‌)

http://lhc.web.cern.ch/lhc

کماکان ذکر منبع نشانه شخصیت مجازی شماست

ماه گرفتگی

از غم دوست  در این میکده  فریاد  کشم

دادرس نیست که در حجر رخش داد کشم

سالها می گذرد حادثه ها می آید

انتظار  فرج از  نیمه  خرداد  کشم

میلاد با شکوه فخر موجودات و کاینات و رها کننده ی انسان از بند نفس و ظلم بی انتها حضرت مهدی صاحب الزمان(عج) مبارک باد.

نکته جالب قضیه تقارن ماه گرفتگی با میلاد امام زمان هست.

ماه گرفتگی بامداد 27 مردادماه 1387

بامداد روز 27 مردادماه بار دیگر آسمان شب رویدادی بسیار زیبا را برای ستاره شناسان به ارمغان خواهد آورد. پس ازماه گرفتگی زیبای 2 بهمن 1386 این بار شاهد ماه گرفتگی جزئی با قدر گرفت 81.3 در ایران خواهیم بود. 15 روز پس از خورشیدگرفتگی 11 مردادماه 1387 که در ایران به صورت جزئی قابل رویت بود، ماه در سایه زمین فرو خواهد رفت و برای برای مدتی مهتاب رنگ قرمز برخود خواهد گرفت. اما این ماه گرفتگی به صورت جزئی است و تا سال 1389 شاهد ماه گرفتگی کامل نخواهیم بود. ( بخش اول )

وضعیت ماه گرفتگی در جهان
این ماه گرفتگی در بامداد روز Aug,16,2008 میلادی برابر با 27 مردادماه 1387 شمسی و 15 شعبان 1429 هجری قمری به وقوع خواهد پیوست. این گرفتگی  از دوره ساروسی 127 و دارای قدر گرفتی 81.2 خواهد بود.

ماه گرفتگی جزئی در ساعت 19 و 35 دقیقه و 31 ثانیه به وقت جهانی با طلوع ماه درسواحل غربی قاره آفریقا و شرق اروپا آغاز خواهد شد. بیشترین گرفت در ساعت 21 و 9 دقیقه و 56 ثانیه خواهد بود و در این زمان قدر گرفت ماه 81.3 می باشد. زمان پایان گرفت جزئی نیز 22 و 24 دقیقه و 26 ثانیه است و مدت این گرفت 1 ساعت و 34 دقیقه و 27 ثانیه است.

همانطور که در نقشه مشاهده می کنید، خاورمیانه، آفریقا، اروپا، آسیای مرکزی و آمریکای جنوبی این گرفت را مشاهده خواهند کرد ( البته آمریکای جنوبی و آسیای شرقی گرفت نیمسایه را مشاهده می کنند ). اما بهترین زمان و مکان برای رصد این گرفت جنوب قاره آفریقا است.

وضعیت ماه گرفتگی در ایران
کشور ایران در این گرفتگی دارای وضعیت مناسبی خواهد بود. به گونه ای که شما رصدگران مراحل این گرفت جزئی را به طور کامل مشاهده خواهید نمود. ماه گرفتگی جزئی به وقت محلی ایران در ساعت 22 و 52 دقیقه و 54 ثانیه با ورود ماه به درون نیم سایه آغاز خواهد شد. اما به دلیل تاریکی بسیار کم این قسمت رصد آن با دشواری بسیار همراه است. تقریباً از ساعت 23 و 15 دقیقه با کمی دقت می توانید شاهد کم نور شدن بخش های جنوبی ماه باشید. در ساعت 5 دقیقه و 31 ثانیه بامداد روز 27 مردادماه با ورود ماه به درون تمام سایه زمین، گرفتگی جزئی آغاز خواهد شد و این گرفتگی در ساعت 1 و 39 دقیقه و 56 ثانیه به بیشترین حد گرفت خواهد رسید. در این زمان قدر گرفت برابر با 81.3 و ارتفاع ان از افق جنوب غربی برابر با 41 درجه خواهد بود. در زمان گرفت جزئی ماه، بخش کمی از ماه روشن خواهد بود و زمان مناسبی برای رصد آسمان را برای شما فرآهم خواهد نمود.

منبع:

http://www.nightsky.ir/content/view/496/1/

نگارش یافته توسط خسرو جعفری زاده

انفجار های ابر نو اختری

تنها تر از همیشه جام می ام تهی است.

جام غم ام پر است.....

وز جام دل مپرس کاین جام را به سنگ صبوری شکسته ام....

فریدون مشیری

مختصری از ابر نو اختر ها و انفجار های ابر نو اختری:

عمر یک ستاره ابر غول پیکر با انفجار ابر نو اختری به پایان میرسد.ستاره ای غول پیکر با جرمی بیشتر از 8 برابر جرم خورشید  که به نسبت ستاره های کم جرم تر عمر کمتر  و درعوض سرعت تکامل بیشتری دارند.

انفجار این نوع ستاره ها زمانی رخ میدهد که انرژی ستاره  به مصرف برسد که نتیجه آن متلاشی شدن هسته ستاره هست.در ادامه به علت بالا بودن نیروی گرانشی هسته، ستاره دچار انبساط شدید شده و در نهایت از لایه های بیرونی انفجار و متلاشی شدن شروع می شود. در پایان این انفجار هولناک ستاره های نوترونی یا یک سیاهچاله غول پیکر بوجود می آید. اگر از این انفجار، هسته ای با 4/1 الی 3 برابر جرم خورشیدی بجای ماند، هسته کوچک می شود و ستاره نوترونی تشکیل می دهد. اگر جرم هسته از  3 برابر جرم خورشیدی بیشتر باشد، جاذبه آن را وا می دارد که بیشتر منقبض شود تا سیاهچاله تشکیل بدهد. این انفجار آنچنان پر انرژی است که شاید از کهکشان کاملی با میلیاردها ستاره، درخشنده تر شود.

برخی از  این انفجار ها آنچنان پر انرژی و ویرانگر هستند که می توانند ده ها هزار سیاره مانند زمین را نابود کنند.

البته نترسید چون همه ی آنها نابودگر نیستند اما اگر یکی از این مدل انفجار ها در فاصله مثلا 50 سال نوری از ما رخ دهد بشر به اجبار باید زندگی روی سطح زمین را حداقل تا چند دهه فراموش کند و به زیر زمین پناه ببرد چون پرتوهای بسیار پر انرژی گاما یکی از ارمغان های ابر نو اخترهاست. اما باز هم نترسید چون در فاصله 50 سال نوری از ما هیچ ابر غول ستاره ای که بتواند شرایط انفجار ابر نو اختری را مهیا کند وجود ندارد.

وقتی که این آن ستاره ابر غول منفجر شد عناصر تشکیل دهنده ی خود را در فضای میان ستاره ای پراکنده می کند تا به تشکیل ستاره ها و سیارات جدید منجر شود. بد نیست بدانید که ترکیبات ارگانیک یا همون ترکیبات کربن برای اولین بار در هسته ستاره ها بوجود آمدند.

برای نمونه به تصویر زیر که سحابی خرچنگ است و از انفجار یک ابرنواختر پدید آمده توجه کنید .

 

با توجه به تخصصی بودن بحث ابرنو اخترها فقط مختصری از آن برای آشنایی کلی با این پدیده جالب آورده شد.

منابع: foundations of astronomy

www.barandeh24.com

www.aftab.ir

و باز هم مانند قبل میگم که ذکر منبع نشانه شخصیت مجازی شماست

 

علی(ع)

دوستان جان سلام.

دیر شد اما باید گفت گفتنی ها را:

میلاد(ع)علی خجسته باد و اما حرف های این بار گفتنی تر از هر بار:

برادر،چراغ ها را باید روشن کرد.

من از تو برای طلوع ،بی تاب ترم.

بگذار این مذهب جادو،در روشنی بمیرد.

تا مذهب وحی را ببینیم.

چهره علی در روشنایی، زیبا و خدایی است.

به من و تو-بی مذهب و مذهبی-هر دو،

علی را در تاریکی نشان دادند.

دکتر علی شریعتی-دفترهای سبز،۱۲۲