ماه گرفتگی

از غم دوست  در این میکده  فریاد  کشم

دادرس نیست که در حجر رخش داد کشم

سالها می گذرد حادثه ها می آید

انتظار  فرج از  نیمه  خرداد  کشم

میلاد با شکوه فخر موجودات و کاینات و رها کننده ی انسان از بند نفس و ظلم بی انتها حضرت مهدی صاحب الزمان(عج) مبارک باد.

نکته جالب قضیه تقارن ماه گرفتگی با میلاد امام زمان هست.

ماه گرفتگی بامداد 27 مردادماه 1387

بامداد روز 27 مردادماه بار دیگر آسمان شب رویدادی بسیار زیبا را برای ستاره شناسان به ارمغان خواهد آورد. پس ازماه گرفتگی زیبای 2 بهمن 1386 این بار شاهد ماه گرفتگی جزئی با قدر گرفت 81.3 در ایران خواهیم بود. 15 روز پس از خورشیدگرفتگی 11 مردادماه 1387 که در ایران به صورت جزئی قابل رویت بود، ماه در سایه زمین فرو خواهد رفت و برای برای مدتی مهتاب رنگ قرمز برخود خواهد گرفت. اما این ماه گرفتگی به صورت جزئی است و تا سال 1389 شاهد ماه گرفتگی کامل نخواهیم بود. ( بخش اول )

وضعیت ماه گرفتگی در جهان
این ماه گرفتگی در بامداد روز Aug,16,2008 میلادی برابر با 27 مردادماه 1387 شمسی و 15 شعبان 1429 هجری قمری به وقوع خواهد پیوست. این گرفتگی  از دوره ساروسی 127 و دارای قدر گرفتی 81.2 خواهد بود.

ماه گرفتگی جزئی در ساعت 19 و 35 دقیقه و 31 ثانیه به وقت جهانی با طلوع ماه درسواحل غربی قاره آفریقا و شرق اروپا آغاز خواهد شد. بیشترین گرفت در ساعت 21 و 9 دقیقه و 56 ثانیه خواهد بود و در این زمان قدر گرفت ماه 81.3 می باشد. زمان پایان گرفت جزئی نیز 22 و 24 دقیقه و 26 ثانیه است و مدت این گرفت 1 ساعت و 34 دقیقه و 27 ثانیه است.

همانطور که در نقشه مشاهده می کنید، خاورمیانه، آفریقا، اروپا، آسیای مرکزی و آمریکای جنوبی این گرفت را مشاهده خواهند کرد ( البته آمریکای جنوبی و آسیای شرقی گرفت نیمسایه را مشاهده می کنند ). اما بهترین زمان و مکان برای رصد این گرفت جنوب قاره آفریقا است.

وضعیت ماه گرفتگی در ایران
کشور ایران در این گرفتگی دارای وضعیت مناسبی خواهد بود. به گونه ای که شما رصدگران مراحل این گرفت جزئی را به طور کامل مشاهده خواهید نمود. ماه گرفتگی جزئی به وقت محلی ایران در ساعت 22 و 52 دقیقه و 54 ثانیه با ورود ماه به درون نیم سایه آغاز خواهد شد. اما به دلیل تاریکی بسیار کم این قسمت رصد آن با دشواری بسیار همراه است. تقریباً از ساعت 23 و 15 دقیقه با کمی دقت می توانید شاهد کم نور شدن بخش های جنوبی ماه باشید. در ساعت 5 دقیقه و 31 ثانیه بامداد روز 27 مردادماه با ورود ماه به درون تمام سایه زمین، گرفتگی جزئی آغاز خواهد شد و این گرفتگی در ساعت 1 و 39 دقیقه و 56 ثانیه به بیشترین حد گرفت خواهد رسید. در این زمان قدر گرفت برابر با 81.3 و ارتفاع ان از افق جنوب غربی برابر با 41 درجه خواهد بود. در زمان گرفت جزئی ماه، بخش کمی از ماه روشن خواهد بود و زمان مناسبی برای رصد آسمان را برای شما فرآهم خواهد نمود.

منبع:

http://www.nightsky.ir/content/view/496/1/

نگارش یافته توسط خسرو جعفری زاده

انفجار های ابر نو اختری

تنها تر از همیشه جام می ام تهی است.

جام غم ام پر است.....

وز جام دل مپرس کاین جام را به سنگ صبوری شکسته ام....

فریدون مشیری

مختصری از ابر نو اختر ها و انفجار های ابر نو اختری:

عمر یک ستاره ابر غول پیکر با انفجار ابر نو اختری به پایان میرسد.ستاره ای غول پیکر با جرمی بیشتر از 8 برابر جرم خورشید  که به نسبت ستاره های کم جرم تر عمر کمتر  و درعوض سرعت تکامل بیشتری دارند.

انفجار این نوع ستاره ها زمانی رخ میدهد که انرژی ستاره  به مصرف برسد که نتیجه آن متلاشی شدن هسته ستاره هست.در ادامه به علت بالا بودن نیروی گرانشی هسته، ستاره دچار انبساط شدید شده و در نهایت از لایه های بیرونی انفجار و متلاشی شدن شروع می شود. در پایان این انفجار هولناک ستاره های نوترونی یا یک سیاهچاله غول پیکر بوجود می آید. اگر از این انفجار، هسته ای با 4/1 الی 3 برابر جرم خورشیدی بجای ماند، هسته کوچک می شود و ستاره نوترونی تشکیل می دهد. اگر جرم هسته از  3 برابر جرم خورشیدی بیشتر باشد، جاذبه آن را وا می دارد که بیشتر منقبض شود تا سیاهچاله تشکیل بدهد. این انفجار آنچنان پر انرژی است که شاید از کهکشان کاملی با میلیاردها ستاره، درخشنده تر شود.

برخی از  این انفجار ها آنچنان پر انرژی و ویرانگر هستند که می توانند ده ها هزار سیاره مانند زمین را نابود کنند.

البته نترسید چون همه ی آنها نابودگر نیستند اما اگر یکی از این مدل انفجار ها در فاصله مثلا 50 سال نوری از ما رخ دهد بشر به اجبار باید زندگی روی سطح زمین را حداقل تا چند دهه فراموش کند و به زیر زمین پناه ببرد چون پرتوهای بسیار پر انرژی گاما یکی از ارمغان های ابر نو اخترهاست. اما باز هم نترسید چون در فاصله 50 سال نوری از ما هیچ ابر غول ستاره ای که بتواند شرایط انفجار ابر نو اختری را مهیا کند وجود ندارد.

وقتی که این آن ستاره ابر غول منفجر شد عناصر تشکیل دهنده ی خود را در فضای میان ستاره ای پراکنده می کند تا به تشکیل ستاره ها و سیارات جدید منجر شود. بد نیست بدانید که ترکیبات ارگانیک یا همون ترکیبات کربن برای اولین بار در هسته ستاره ها بوجود آمدند.

برای نمونه به تصویر زیر که سحابی خرچنگ است و از انفجار یک ابرنواختر پدید آمده توجه کنید .

 

با توجه به تخصصی بودن بحث ابرنو اخترها فقط مختصری از آن برای آشنایی کلی با این پدیده جالب آورده شد.

منابع: foundations of astronomy

www.barandeh24.com

www.aftab.ir

و باز هم مانند قبل میگم که ذکر منبع نشانه شخصیت مجازی شماست